Nostalgia.is

Ef ég loka augunum í nokkrar mínutur og opna þau síðan aftur sé ég risastórt hvítt prinsessurúm í litlu grænu herbergi. Í prinsessurúminu eru tvær sængur, ein dúnsæng þegar það er kalt og ein ekki dúnsæng þegar það er ekki kalt. Þarna eru líka tveir koddar. Einn heilsukoddi og einn venjulegur koddi en pabbi segir að það sé nauðsynlegt að eiga bæði til að geta skipt á milli þegar maður verður leiður á öðrum hvorum. Í einu horninu á rúminu og nálægt ofninum liggur grár kisi sem hefur stækkað ógurlega síðasta hálfa árið. Hann sefur ofurvært og lætur það ekki trufla sig þegar ég hlamma mér upp í rúmið til hans. Þar ligg ég síðan og virði fyrir mér þetta yndislega litla græna herbergi sem í mínum huga er öruggasti staður á jörðinni. Út um gluggann glittir í stór jólatré undir hvítum ábreiðum og bleika birtu sem verður til þegar veturinn sameinar skammdegi og snjó. Fyrir glugganum hanga ekki gluggatjöld heldur nokkrir kjólar sem eru of fallegir til að fela inní skáp og á gluggakistunni eru bækur sem dreifast þó einnig á aðra kanta herbergisins, bókahillur, gólf, náttborð og á appelsínugula stólinn með málningaslettunum sem ég hyrti einu sinni af ruslahaugunum í Látalæti. Ég er alveg viss um að sá stóll sé sá fallegasti og skemmtilegasti sem ég hef nokkurn tíma séð. Yves Klein fljúgandi yfir rúmgaflinum, myndirnar, póstkortin og aðrir minningasnepplar á veggnum til hliðar við gluggann, gamli lampinn sem ég fékk í jólagjöf frá ömmu og afa þegar ég var níu ára, myndavélarnar frá langafa, vogin sem við pabbi notuðum til að mæla hveiti þegar við áttum heima í Sólheimum og ákváðum að vera dugleg og baka piparkökur á meðan mamma var í Svíþjóð. Fiskabúrið sem hefur staðið sig ágætlega sem heimilli nokkuð margra gullfiska sem hétu allir mjög frumlegum nöfnum en geymir í dag allskonar lítið smádót sem tekur því ekki að skíra eða gefa nöfn.

Eftir ótrúlega viku eða eiginlega ótrúlegar vikur, þar sem ég kynntist ótrúlegu fólki og ótrúlega sniðugum hlutum sem ef til vill er hægt er að gera sér einhverskonar framtíð úr, dreymir mig mest um að fá að leggjast til hvílu í þessu risastóra hvíta prinsessurúmi í þessu litla græna herbergi og sofa þangað til ég vakna.