Örvæntingarfull bjartsýni

- Er hugtak dagsins hér á Sei sei já. Það er fengið frá doktori nokkrum Gunna sem tekst með skemmtilegri útsmognasemi og sniðugum útúrdúr að finna eitthvað jákvætt við þessa kreppu sem herjar nú á litla Ísland og litlu gráðugu Íslendinga.

Örvæntingarfull bjartsýni er og skapast við þær aðstæður þegar allt fokkast upp, fer í fokk eða fúfú folie eins og við segjum hér í France og strikar út ákveðin mæri, mæri milli stétta, milli ríkra og fátæka, milli þeirra sem búa í Vesturbænum og þeirra sem búa í Fellunum í Breiðholti, þeirra sem kjósa Vg og hinna sem kjósa xD. Allt snýr aftur til upprunans, hins frumandlega ef það er orð: Við erum öll menn og þrátt fyrir að við keyrum ólíka bíla erum við öll eins og þar af leiðandi vinir, bræður og systur. Á krepputímum, þegar allt fer semsagt í fokk og fúfú folie, hafa menn ekki lengur efni á að fara í manngreiningarálit, flokka fólk á bása og við það strokast út ákveðin leiðindi sem einkenna annars slíkt líferni.

Og það sem við höfum upp úr því er að allir verða geðveikt miklir vinir og lifa í sátt og samlyndi hvor við annan. Fara að leggja áherslu á litlu hlutina í lífinu og sjá hamingjuna í þeim í staðinn fyrir að leita hamingjunnar í veraldlegum eigum, dóti og drasli. Samkæmt Gunna fara menn að heilsast á götum úti, gefa stefnuljós og brosa eða semsagt að stunda allt þetta litla fagra sem kostar ekki neitt.

Ég veit ekki með ykkur en frá þeim sjónarhóli séð, þá fagna ég kreppunni.

Kreppa! Húrra! Back to roots jafnvel back to the future ... ef þið viljið.

Ég neita því samt ekki að finnast það frekar fúlt að þurfa að borga núna tvöfalt meira fyrir allt Í Frakklandi með krónunni minni en fyrir tveimur árum, að skólagjöldin hennar Bjargar í Glasgow hafi sjöfaldast og að námslánin hans Kára minnki um helming við það að breyast úr íslenskri krónu í danska. En þar sem ég get ekki gert neitt í að laga það og breyta því, hef ég ákveðið að láta það draga mig ekki of mikið niður en þó kannski aðeins temmilega til að vera memm í þessari skandinavískri melankólíu sem okkur er eignað af menningarvitum og gáfnaljósum hér í Frakklandi.

Skandinavísk melankólía! Ha! Það var það þá – held að ég sé hundrað sinnum hressari en allir frakkar sem ég hef kynnst til samans!


- Starfsvið mitt hjá CRL hefur heldur betur breitt úr sé angana.
Ég hef ekki aðeins tekið að mér starf sérlégs þýðanda stonunarinnar, tradúktoooor á sérlegum kontoooor, - sem er vinna mér að skapi, þýða frá ensku á frönsku ýmiss viðtöl við sænska tónlistarmenn sem kunna litla eða kjánalega ensku eða þýða texta á þöglum sænskum kvikmyndum yfir á frönsku. Ég veit það ekki en mér finnst það geðveikt gaman - heldur er ég einnig orðin sérlegur íslenskukennari stofnunarinnar. Sem er fallegt hlutverk. (Af einhverjum ástæðum þykir mér mjög vænt um íslenskukennara.) Ég gæti náttúrulega tekið þetta skrefinu lengra og kallað hlutverk mitt íslensku og málfarsráðuNAUT sem starfar þar af leiðandi í ráðuNEYTI og gerir mig þar af leiðandi að ráðHERRA. Anyone?
Ég býsnast semsagt við að kenna nokkrum málhöltum frökkum nokkur vel valin orð eins og takk, bless, góðan dag og velkomin til Caen – heimaborgar Vilhjálms sigurvegara og nokkurra vitleysinga með möllet o.s.frv.
Við eyðum líka miklu púðri í framburð og ég reyni eftir bestu getu að kenna þeim að bera fram nöfnin á íslenskum gestum hátíðarinnar. Sjóóóóóón. Ouvres la bouche! Pas comme canard ... voilá ... trés bien. Arrrnaldurrrr Indrrriðason. Einar Máááár. Pas Gusrún Eva mais Gutthhhrún Eva.
Fannst eiginlega best að kenna þeim Vigdís Finnbogadóttir. Þetta þögla g hljóð í Finnboga var að fara eitthvað illa í þau þannig að ég sló þessu bara upp í kæruleysi og sagði: Þið getið líka bara sagt Finn-booogie-dóttir.
Þau áttu miklu auðveldara með að bera það fram svo við ákváðum bara að halda okkur við það.

- Síðast gleymdi ég að segja ykkur frá Vache. Skil ekki hvernig ég gat gleymt því. Vache er að gera kombakk í Frakklandi. Það hvarf af sjónarsviðinu svona um ’92 og þegar ég var til dæmis í Aix fyrir þremur árum og ætlaði að vera geðveikt sniðug og segja la vache! sagði vinur minn: Vera ég ætla að biðja þig – það eru aðeins fimm ára börn sem segja vache. Ég hefði náttúrulega getað sagt á móti: Elsku vinur - tíminn mun leiða í ljós hversu avant-garde ég er í raun.
Vache er semsagt expression, tjáning eða orð sem tjáir gleði eða hissun. (að vera hissa – nafnorð, einhver, coup de main?) En að upplagi þýðir það belja. Sem hljómar náttúrulega fáránlega á íslensku. Vá! belja! hvað mér brá – er ekkert svakalega töff að segja…
Fólkið sem ég vinn með segir mjög mikið vache og þegar við höldum funda eða point eins og þau kalla það, tala þau svo hratt - en þau eru mjög stressuð og hröð að eðlisfari - og mikið að ég næ stundum ekki neinu nema einstaka vache. Þannig að eftir hálftíma fund eru þau öll mjög in it og með á nótunum en ég bara einhversstaðar úti að ***** að hugsa um beljur.

- Ég er með nýtt franskt númer. Ekki það sama og áður. Sem er að vissu leyti pirrandi. Ætlaði bara að virkja gamla Buygues sim kortið mitt þegar ég kæmi út en komst að því þegar Elín hringdi einu sinni óvart í sumar í gamla franska númerið mitt í staðinn fyrir það íslenska og fékk fúfú franskan mann á hina línuna, að það væri náttúrulega löngu orðið óvirkt. Ég ekki búin að kaupa inneign í meira en ár et on coupe! Í dag er ég því hjá Orange. Sem er ágætt. Auðvelt að nálgast inneign og ekkert vesen. Fyrir utan það að Orange hefur ákveðið að ég sé týpan sem fýlar slúður, svona Hollywood slúður og kaupi alltaf HELLO og OK og sendir mér því alltaf eitt slúður sms á dag, oftast í hádeginu, þegar ég sit ein með þurri samloku og vona að það séu allir aðrir en einmitt Orange að senda mér sms. Amy Winehouse kaupir sér sokka. Angelina Jolie og Brad Pitt eru ljót – inní sér. Scarlett Johanson giftist mongólíta. Eva Longoria er feit – ekki ólétt segir eiginmaðurinn Tony Parker.

Í hvert sinn langar mig að senda not interested með Ricky Gervais rödd en það er víst ekki hægt að senda rödd í gegnum sms. Væri líka soldið erfitt að hafa upp á Ricky Gervais og fá hann til að segja þetta einu sinni, taka það upp og síðan senda.
Nei, hann hefur örugglega nóg að gera…